Niniejsza książka przedstawia analizę geoprzestrzenną ekspansji miejskiej Waranasi w latach 1972-2020. Pokazuje, że wzrost byl w dużej mierze nieplanowany, z szybką, nieuregulowaną zmianą pokrycia terenu, zwlaszcza na obszarach podmiejskich. Korzystając z GIS, teledetekcji i wskaźników, takich jak roczny wskaźnik ekspansji miejskiej, wskaźnik intensywności ekspansji miejskiej i wskaźnik zróżnicowania ekspansji miejskiej, określa ilościowo i mapuje wzorce wzrostu. Książka lączy wplywy historyczne, kulturowe i kolonialne z obecną formą miejską i ujawnia lukę między ramami planowania a rzeczywistością, co skutkuje utratą gruntów rolnych i terenów zielonych, wkraczaniem na nabrzeża rzek oraz rosnącymi zagrożeniami spoleczno-ekonomicznymi i środowiskowymi. Oceniając rozwój wypelnień, obrzeży i peryferii, ujawnia nierówności przestrzenne i niedociągnięcia w zarządzaniu. Stawiając Varanasi jako model dla miast Azji Poludniowej, podkreśla potrzebę planowania opartego na danych geoprzestrzennych, partycypacyjnego i wrażliwego na dziedzictwo. Na zakończenie przedstawiono strategie oparte na scenariuszach i dostosowanie polityki do globalnych celów zrównoważonego rozwoju w celu budowania odpornych, sprawiedliwych miast.